Cédric Vandendriessche zwaaide na zijn 6de jaar af in onze school in 2002, en kreeg onmiddellijk een vast contract in de Marquette in Marke. Hij werkte er drie jaar en ontwikkelde zijn metier in de daar op volgende jaren verder in verschillende zaken, o.a. in Hotel Broel in Kortrijk en in Track 75 in Harelbeke.
Geleidelijk aan rijpte ook het idee en de goesting om zelfstandig een zaak uit te baten. Toen Cédric reeds vier jaar werkte (vanaf 2011) in Ripasso, kreeg hij het aanbod om de zaak over te nemen. Inmiddels had Cédric de liefde van zijn leven gevonden. Melissa Callemein was gerante in een kledingwinkel, maar kwam extra’s doen in Ripasso. en van ’t een kwam het ander…
Cédric en Melissa zagen het potentieel, en samen namen ze in juli 2015 Ripasso over. Het concept van het restaurant en de indoor-speeltuin bleef behouden. En net als vroeger richt de zaak zich vooral op families en communie- en andere feesten, vaak met all-in formules. Er zijn ook dansavonden, en ’s middags kan je er voor een sympathieke prijs lunchen.
Al van bij het begin dat Cédric in de keuken van Ripasso staat, wordt er enkel met verse producten gewerkt, benadrukt Cédric. Hier voel je een zekere ergernis om te moeten constateren hoe lang een minder goede reputatie kan blijven kleven op een zaak (zelfs nadat ze van naam is veranderd)… Vandaag kan ondergetekende de uitspraak van Cédric over de versheid enkel voluit bevestigen.
Het St.Niklaasinstituut heeft mij omgevormd van voetballer tot lustige consument van alcoholische dranken, vertelt Cédric met een knipoog, maar of dat vooral lag aan de wijn-studiereizen of aan zijn “moaten” (met veel liefde ook “zwins” genoemd) van toen (en ook nog van nu), laat hij in het midden… De wijnreizen vond hij trouwens sowieso een geweldige belevenis, en dat hij en zijn kamergenoten op een keer betrapt werden op het overschrijden van de regels i.v.m. alcoholgebruik en een lied moesten zingen voor de hele bus, wordt onder de maten nog wel eens opgehaald. Cédric had ook nog woorden van lof voor Mevr. Bernice Stragier. Ze hielp hem bvb. op weg door hem een complete (van de verloren voorwerpen verzamelde) messenset te geven omdat de aankoop voor hem niet evident was; iets wat hij nooit zal vergeten en waarvoor hij nog altijd dankbaar is. Zoals zovele oud-leerlingen denkt Gwen met een goed gevoel aan onze school terug (o.a. aan de vrijheid om – met mate – een glas wijn bij de maaltijd te proeven), en zoals vaak worden de wijn-studiereizen vermeld. Gwen was hierbij één van de leerlingen die bij een bezoek aan de wijnboer bleef staan, nadat de meeste leerlingen naar buiten waren, omdat hij door had dat de wijnmaker pas dan zijn betere of speciale flessen opende…